|
"Młody autor nie czekał, aż jego odkrycie zostanie dostrzeżone przez innych, lecz sam zaczął zabiegać o opinie uczonych. Pewien szlachcic z Grazu, Hans Sigmund Wagnzu Wagensberg, często jeździł do Pragi, stolicy cesarstwa, gdzie poznał Nicholasa Reimersa Bära, znanego pod zlatynizowanym imieniem Ursus, dawnego świniopasa, który został cesarskim matematykiem. Dzięki pośrednictwu Wagensberga jesienią 1595 r. Kepler wysłał do Ursusa list: "Osobliwi to ludzie, którzy ślą listy do nieznajomych w dalekich krajach. Znany mi byłeś od dawna przez najświetniejszą sławę, którą przewyższasz astronomów tego wieku, jak sfera Febusa przyćmiewa małe gwiazdki. (...) Ponieważ tę odrobinę wiedzy, jaką mam w astronomii, otrzymałem od ciebie jako nauczyciela, to znaczy dzięki twoim książkom, więc uważałem za słuszne zwrócić się do ciebie w kwestii, która jest trudna i w mojej opinii nie trywialna. Jeśli zaaprobujesz, co mówię, będę się uważał za szczęśliwego"." - fragment.
|
